فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

میان اینهمه سبزه و سبزی(!)٬ از شاهکار سینمای ایران غافل نشوید...

 

کات!

هی٬امنِ بودنِ من٬شانه هایت! نیمه شب است. گریه مکن! جانِ غم٬به بغض بسنده کن و شبانه را تارتر از اکنون٬مخواه! گریه مکن!...به تنهایی مان٬که زخم می ریزیم و گریزِ لبخند٬به قاموس مان نیست٬ خرده مگیر! گریه مکن!...

عجب از روی فرداها! چه بسیار خسته! چه به چهر٬پرامید!...طلوع نو٬آنِ من نیست.

گریه مکن!

 

کات!

آرمان٬نیک امیدی ست برای یکی راهِ گنگ٬تا به منزل مقصود برسد. آنچه ریشه ی این رویاهای سپید را تهدید می کند٬"تردید" است.

آری. اینروزها٬بسیاری به تردید اند و بازخواهیِ تیز و تندِ مطالبات ناشدنی.

تا چه پیش آید...

 

کات!

پ.ن: بغض من و...