فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

چقدر دلتنگ بی گناهی تو ام!

معصومیت امروز و این شهر٬موجِ واپسین نگاه تو٬خوره و خاطره و گریه است.

 

چقدر دلتنگ بی گناهی تو ام!

 

کات!

ای مردمان

ای مردمان

گردون کنون حیران من...

حیران من...

در من نیاید

نیاید

مردمی...

یکبارگی...

پیچیده ام...

در عاشقی...

یک - باره - گی...

 

کات!

ای در زمین

ما را قمر...

ما

را قمر...

قمر...

وی نیمه شب

نیمه /شب

ما را

سحر

....

سحر

....

ما را قمر...ما را سحر...

 

کات!

یک لحظه...

یک لحظه داغ ام می کشی

یک دم

دم

دم

به باغ ام می کشی...

می کشی....

 

کات!

آمدم...

آمدم...

نعره مزن!

آمدم...

جامه مدر!

.

.

.

هیچ

مگو!

 

کات!

«...همیشه اینجوریه...یه آدم بی ستاره٬بی فامیل عین من٬از خیر یه چیز به درد بخور دختره٬مث سند٬ پول٬طلا میگذره...بهش میده...دختره با اشک ازش میگیره و تشکر میکنه. بعد٬این یارو بی فامیله٬سوار میشه٬موتور یا ماشین...از دختره جدا میشه. تو راه که برمیگرده٬دلتنگی میکنه...واسه همه چی. خونه ش٬ننه ش٬مدرسه ش...یا خودش آواز میخونه یا واسه ش میخونن...ازین چیزا خیلی دیدیم...

مام رفتیم خانوم...»

(سلطان٬مسعود کیمیایی)

 

کات!