فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

شما هم آمده اید لذت ببرید. «کیف» کنید. «تا خرخره» بخورید...حرفها و حرکاتی ازتان سر می زند که... و آنگاه که من ـ به نیمه شب ـ عزم بازگشت می کنم ٬آنچنان التماسم می کنید...و فردا روز٬ شوخی و رفتارتان ٬از زمین تا به خدا با شب پیشش متفاوت است. اما در تب «تاخرخره خوردن» می سوزید. نمی دانم. شاید دیگر از من خجالت می کشیدید که پی اش نرفتید. من به هیچ روی٬ناراحت نیستم. دیدید که شب دوم٬چقدر شاد بودم و دیگر «سفید مثل گچ» (حیران از رفتار شمایان) نبودم.

خدایم جنبه ای ارزانی دارد! که اگر هدف٬شادی ست٬ به تخریب و «...» منجر نشود.

کات!

پ.ن: مخلص جناب عکاسباشی!!!(اینو نوشتم که حالم خوبتر بشه!!!!!!)