فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

از دفرم شدن چهره و دندان قروچه٬نجوای درد به گوش می رسد. از نفسهای پیاپی که عجیب عجیب مرا به یاد سالهای آغازین این دهه می اندازد٬تا گونه ی گرفتن قلم و سگرمه هایی درهم و بوی کافور و...

ببین! احوال من به هم ریخته. و این آرامش دور٬دور از دست و روح٬نباید با من بازی کند. نه...نباید...

یکبار هم که شده٬مرا جدی بگیر! مرا٬ و روح خسته ام را...

کات!