من و ما، خسته ایم.
قرن حاضر٬عرصه ی یکه تازی مطلق مدرنیته و پیامدهای آن است. عصر ازدحام و انواع آلودگی. بسیاری ـ از جمله حقیر ـ به واسطه ی روحیات بسیار متفاوت این تغییرها را تاب نمی آوریم و معترض می شویم. از آنجا که این گروه مخالف دارای قدرتی درخور نمی باشد٬تنها به فریاد اکتفا می کند. به گونه های مختلف. کسی٬می نویسد. کسی٬سخن می راند...و کسی اعتراض خود را با مدیو سینما بیان می کند.
«آرامش در میان مردگان» (مهرداد فرید) یکی از اینگونه اعتراض هاست. خسته از روزمرگی و اینهمه فیلم «رئال» که دیده بودم٬به تماشای این فیلم می روم. چیزی عایدم نمی شود جز چند شعار نهفته درپس شلوغی و بی رحمی تهران.
باید راه خود را تغییر دهیم! این فضا٬این پیشرفت همه مان را جاگذاشته. درمانی صحیح بجوییم (هه!).
کات!
+ نوشته شده در جمعه هجدهم خرداد 1386ساعت 0:27 توسط هامون
