فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

۱) بیست و شش سال می گذرد. هرچقدر یادآوری کنند با تصویر و نوشته٬ما را ادراکی نیست. من ـ بی یافتن راهی بهتر ـ سکوت کرده٬یاد همه شان را به اشک پاس می دارم.

۲) فیلم٬ یک «حامد بهداد» خیلی خیلی خوب دارد. او چگونه و با چه توانی باید ظاهر شود تا سیمرغ پرارزش را از آن خود کند٬من نمی دانم.

۳)همذات پنداری با اصل قضیه٬موجب نمی شود تا نقاط ضعف را غافل شویم.

۴) من نمی خواهم همه تان به یاد روزهای خونین «خرمشهر» مرثیه سرایی کنید. اما از خنده ی (بخوانید تمسخر) برخی در سالن تاریک٬عجیب می خروشم.

 

کات!