شاید مرده باشی...
شاید مرده باشی! شاید رفته باشی! که ای کاش اهل یکباره مرگی می بودی٬برای راحت.
زیر آب گرم٬به خاطر ات می آورم:"شاید مرده باشی!" اگر کمی هم نشان عقل می داشتی و کمتر می ترساندی ام٬راهت می دادم به اهالی خویش.
حالا٬پس از تو٬شبانه های عریان هم سوی باد و خدا خواهند رفت. روزگاری دیگر٬نه از شماتت٬که با لبخند٬خواهی ام گفت:" این است تصویری نو."
کات!
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 16:11  توسط هامون