دوازده سال قبل
ری را جان! سادگی و عاشقانه هامان٬در این شهر شلوغ و ناهمراه٬گم شد. غریبه ها٬در آمدوشدی ناآشنا٬می جویند آنچه را که فرسنگها با آرزوهامان فاصله داشت. نه خانه آرامم می کند٬نه خیابان. ری را جان! بازگردان مرا! بخوان ام به سالیانی نو!
کات!
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 0:52 توسط هامون
