تعلل
پرت کن! پرت کن! باور کن کنار نمی روم! فعلا که در این بازیِ باخت - باخت٬پیروز تویی. به خاطر فریاد و ربودن مجال٬از مخاطب خسته ات. چه روزگار نابی ست که همه٬بر عقیده ی خویش اصرار می ورزند!... حق و حقیقت من٬سهمی از همین تنهایی!
کات!
+ نوشته شده در جمعه هفدهم اسفند 1386ساعت 12:12 توسط هامون
