فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

کژی

پیش رو.

آن دورها

می خواند مرا

نه ترا

نیلگونِ بی دردی.

فرصتی

به بهای نفسهایی در شماره

طلبِ تنهایی ام.

بی همه

برمی خیزم

از نو.

هه!

کات!