فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه...

هامون! از تو بعید است. با آن خلوت گزینی و تنهانشینی و بغض...چه شده؟ دریافته ای که همیشه ابتدای راهی و سنخیت تو با اینان٬«البرز»ی بودنتان است. در آن تراس کوچک٬آرزوی گیراندن سیگاری به سر داشتی یا پریدن و رها شدن؟

اینگونه نباش٬که خود٬بوسه بر تباهی است و...

چون آشفتگان می روی و می آیی و دم نمی زنی.

                                              ---------------------------------

خدایا! برای رسیدگی به یکی آسودگی ناب ـ که پیش شرط آن٬یا دیوانگی ست یا سرمایه داری(!!) ـ چه باید کرد؟...این نیز بگذرد. داستان آنکه از ازل٬بیراه رفت و «ای کاش٬بودن به از نبودن نبود!»

                                             ----------------------------------

حرف گیرکرده در گلو٬مایه ی آزار است و برون نمی آید.

 میان گریه میخندم که چون شمع اندرین مجلس              زبان آتشینم هست لیکن درنمی گیرد