http://tasteofdeath.blogfa.com/ fa blogfa.com Tue, 15 Dec 2009 22:22:18 GMT http://tasteofdeath.blogfa.com/post-633.aspx حدیث پرتکرار٬خسته مان نمی کند انگار...هربار٬به کوفتن و خردشدن و تیره گی٬سرمی نهیم. دوباره٬ آستانه ی سبزینه و رستن٬بختکی نابهنگام (عدم) می آید به سر.ما را به طبع فلک٬توان و تردیدی نیست٬مگر شکوه. درد و های و هایِ بی انجام. راستی! خالق شبانه ها٬اینقدر صبورمان سرشت؟ اینقدر گریز عافیت را پرعادت ایم؟ اینقدر آرام و قربتِ لبخند به مان نمی آید؟ <P></P> <P>*</P> <P>هی!...روزها٬ تار ـ آدمیانِ به آمدوشد٬به سعی و نان٬عبور ام می کنند. شب...شب٬به بیداریِ نقره فام٬ خواب بی کسی و سرخوشی می بینم.</P> <P>*</P> <P>تو کجایی؟</P> <P>تو کجایی٬رفته پی آدابِ بی شانِ زمین؟...تو کجایی که کفر و بی باوری می بارد از جان و دلم؟...</P> <P>تو کجایی؟</P> <P>تو و آن عصیانِ ـ نه تنها به امروز ـ خفته. تو و آن نوای بمِ آگاه از خبر. تو و من و خلوت و پچپچه.</P> <P>کور ـ سوزِ نیم شب٬سلام و سلامت به بسیار ـ بسیار دقایقم٬ربوده...</P> <P>تو٬باورت هست...</P> <P> </P> <P>کات!</P> Tue, 15 Dec 2009 22:22:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=633 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-633.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-632.aspx ۱) در یکی از سکانس های "مدار صفردرجه" (حسن فتحی)٬ "فتاحی"(با صدای ماندگار "بهرام زند") را پای جوخه می برند. این هنگام٬نغمه ای شنیده می شود ویرانگر٬که بسیاری٬آن را به خاطر ندارند. <P></P> <P>۲) "علیرضا قربانی"٬صدای "ساحر"ی دارد. این جنس آوا٬جدا از مهارت بسیار٬او را از دیگر خوانندگان هم رده (همچون همایون شجریان و سالار عقیلی) متمایز می کند. هرچند برخی تمایل دارند او توانایی اش را برای خدمت به موسیقی و آوای سنتی به کارگیرد٬اما قربانی بارها و بارها با خواندن ترانه هایی از نوع دیگر و عامه پسندتر(۱)٬نشان داده که می خواهد در عرصه های وسیع تر آوازی٬خودنمایی کند. اجرای این سه شب٬ثابت می کند که او در اجرای زنده بسیار راحت و موفق است. مثال بارز آن٬ترانه ی "من عاشق چشمت شدم" می باشد که شنونده٬تفاوتی میان اجرای زنده و اثری که پیشتر در استودیو ضبط شده٬نمی بیند. </P> <P>صدای گرم و جان نشین اش٬ترغیب می کند تا مرتبه ای دیگر٬هزینه ی نه چندان کم حضور دوباره در اجرایش را به جان بخری.</P> <P>۳)بیشتر ترانه های خوانده شده در کنسرت علیرضا قربانی را "افشین یداللهی" سروده است. نگاره های او٬به طرزی غریب جان را آشوب می کند. می باید بارها و بارها٬ترانه ی "باران" ـ و یا ابتدای "من عاشق چشمت شدم" ـ را زمزمه کرد تا دریافت کلامی که خواننده روانه ی دلمان می کند٬چقدر٬چقدر عاشقانه و نازنین است! و افسوس که بسیاری از دوستداران٬حتا نام ترانه سرا یا شاعر اثر را نمی دانند!</P> <P>۴)باز٬اشاره می کنم به همان ترانه ی ـ برای من ـ ماندگار "باران". "فردین خلعتبری"٬چنان موسیقی ای برایش تدارک دیده که همه غمِ آوا را منتقل می کند.</P> <P>۵) بسیاری از علاقمندان موسیقی٬امیدوارند خواننده ی محبوبشان تصنیف های ماندگار در دل آنها را برایشان اجرا کند. (کاری که نمی دانم چرا استاد آواز ایران٬آن را تدارک نمی بیند.) و یکی از موفقیت های اجرای قربانی و "ارکستر مجلسی ایرانیان"٬همین مسئله است. تعبیر من از این حرکت "ترانه ی شرقی"٬ (که با سرمایه گذاری بر گروه "آریان" بسیار موفق بود(حتا اگر من کار آنها را نپسندم!).)آشتی نسل نو با گونه ای از موسیقی است که نه سنتی صرف می باشد و نه شش و هشت.</P> <P>۶)این نوشته٬با احترام فراوان به "افشین یداللهی" پایان می یابد.</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>(۱):نه به آن مفهوم که عرفا به کار می رود و نه با بار منفی.</P> <P>پ.ن</P> <P>۱)می خواستم احساسی تر(!) از اینها بنویسم. اما نشد!</P> <P>۲) جناب "فردوسی"! سلام! درود!</P> <P>۳)همیشه و همیشه...با یاد شعبده های "بامداد". زادرود اش سبز!</P> Fri, 11 Dec 2009 21:25:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=632 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-632.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-631.aspx مسافر٬نه خسته بود٬نه دلگیر. تنها٬ازدحام این واپسین حضور میانِ شهرِ بی پیکر٬ آزار اش می داد. می رفت باز٬پی همان بی خیالی و آرزوهای چرک. می رفت و باخبر از یکی منتظرِ ساعاتِ بدرود٬جلوه ی مشغله ی روز آخِر را٬لعابی می بخشید سرخ. هه! تو انگاری صبورِ چشم به راه٬بسیار دقایق پیش ازین٬ پایان را به گمانِ حقیقت بافته بود. <P></P> <P>***</P> <P>همه٬ برفِ سنگین بود و بهانه ی سبک. حرف های مکرر و خالی٬که روانه ی سکوت می شدند. و مسافر٬ بهره بر از هوشی وافر٬حدیثِ دل دل و آشوب را به سادگیِ کلامی درهم٬هیچ انگاشت.</P> <P>**************</P> <P>امان از دور باطل! شگفت و پشیمانی٬از احوالی غریب٬که من و تو٬این و آن٬به میل بوسه ای حتا٬ ارزانی آنها کردیم که هیچ شبانه ای را نیازموده اند!</P> <P>****************************</P> <P>انسان</P> <P>این زاده ی وهم</P> <P>غافلِ زمان و گذر</P> <P>دیر</P> <P>می یابد</P> <P>بازخوانیِ خویش را.</P> <P>که حسرت</P> <P>آنِ تو و بیداری ات خواهد بود!</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>پ.ن:</P> <P>۱) به یاد همه فراموشی ها که نثار "پایور"٬ "شهناز" و... می کنیم!</P> <P>۲) آغوش تو</P> <P>نزدیکِ گریستن است آیا</P> <P>که هزار نافهمی شان </P> <P>بر تو </P> <P>ببارم؟</P> Wed, 09 Dec 2009 22:46:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=631 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-631.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-630.aspx ...سرد بود. اما حالا نه. <P></P> <P>سهمِ هرچه ما و انتظار و بیهوده صبر٬دردِ دندانِ تو بود. که "نوید" می داد٬سکوت را...</P> <P>هی!</P> <P>به رنج و رنجش می نگارم ات. به تکه های خرد غرور. به بی هوا و کودکانه اندیشه ای٬که گویی جسته بود مایه ی افتراق تو و اینان را. هه!...</P> <P>پرهیزِ ساده گی٬به من نمی مانَد. به چشمهای تو هم نمی مانست...</P> <P>می دانی؟ باور اینهمه ناباوری٬به کنون ام٬به سبزینه و مرگ برای نشاط٬سخت است هنوز. تنها ای کاش آن های و های٬بدل گردد به مجالی برای یک ساعت٬...یک ثانیه پیش از دمی که ندای ات دادم!</P> <P>این شرح٬می گریاند ام. </P> <P>می خنداند ات...گربه ی ایرانی من!</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>پ.ن</P> <P>۱)چندین سروپای نازنین از سر و دست</P> <P>از مهر که پیوست و به کین که شکست (خیام)</P> <P>۲)تو </P> <P>از آنِ دگری</P> <P>رو</P> <P>که مرا</P> <P>یاد تو بس (شهریار)</P> <P>۳)ما </P> <P>ما را</P> <P>بس!</P> <P>۴) سپید صفحات٬به جای جای٬پر است از یاد آن ها که همه مان به هیچ انگاشتند.</P> <P>۵) دشنه ی او </P> <P>تشنه ی خون دل است</P> <P>لاجرم</P> <P>خون ریز و خون خوار آمده ست...</P> <P>چون کنم</P> <P>چون کنم</P> <P>معشوق عیار آمده ست (عطار)</P> <P>۶)ساقیا</P> <P>درده شرابی دلگشای</P> <P>هین که دل برخاست</P> <P>غم</P> <P>درسر نشست(عطار)</P> <P>۷) دل عطار</P> <P>باده ناخورده </P> <P>تا قیامت</P> <P>بمانده مدهوشت</P> <P>۸)حدیث غصه ی فرهاد و قصه ی شیرین </P> <P>به خون لعل</P> <P>بباید نوشت</P> <P>بر کهسار (خواجو)</P> <P>۹) آب لیمو = آنتی باقالی پلوی چرب</P> <P>۱۰) ای دلبر ما</P> <P>مباش بی دل</P> <P>برِ ما</P> <P>یک دلبر ما</P> <P>به که دو صد دل</P> <P>برِ ما...</P> <P>کارم به یکی طرفه نگار افتادا...</P> <P>کارم</P> <P>به یکی</P> <P>طرفه نگار</P> <P>افتادا (ابوسعید)</P> <P>۱۱) سر کین داری ای چرخ...</P> <P>۱۲)هی! سربه توی دلتنگی می بریم. درست...اما بنگار که پی امید٬سر نه به خموشی٬که پی عیشی نزدیک٬می بریم...این سوی ما را نگر٬نیز!</P> <P>۱۳)<A href="http://www.delawaz.com/fa/picture-gallery/viewcategory/14.html" target=_blank>تو میان ما ندانی که چه می رود نهانی</A></P> Sat, 05 Dec 2009 19:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=630 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-630.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-629.aspx - هی آقا!...آقا! <P></P> <P>:منو صدا کردین؟</P> <P>- بله . بله.</P> <P>:کاری دارین با من؟</P> <P>- ممکنه کمک کنین از خیابون رد بشم؟</P> <P>: پاتون آسیب دیده؟</P> <P>- اوه٬نه. من نمی تونم ببینم.</P> <P>:یعنی...</P> <P>- درسته. من نابینا هستم.</P> <P>:اجازه بدین! آها...بذارین دستتون رو بگیرم!</P> <P>- میشه من٬شونه ی شما رو بگیرم؟</P> <P>:البته!</P> <P>- چرا شونه تون داره میلرزه؟</P> <P>:راستش...فکر کنم از سرماس.</P> <P>- مطمئنین؟</P> <P>:شما که نمی تونین ببینین. از کجا فهمیدین یه آقا نزدیکتون ایستاده؟</P> <P>- از بوی عطرتون.</P> <P>: عجب!</P> <P>- این بو٬من رو یاد کسی میندازه که آخرین بار٬پنج سال پیش٬باهاش رفتم سینما.</P> <P>:اون موقع می تونستین ببینین؟</P> <P>- بله...</P> <P>ممنونم که کمکم کردین!</P> <P>:خواهش می کنم...اگه جایی می خواین برین٬می تونم باهاتون بیام.</P> <P>- یعنی کاری ندارین؟</P> <P>:می تونم بذارمش برای بعد.</P> <P>- عجیبه!</P> <P>:چی؟ چی عجیبه؟</P> <P>-لطفا یه خورده شونه تون رو بیارین نزدیکتر!</P> <P>: فکر کنم هنوز داره می لرزه.</P> <P>- مهم نیست.</P> <P>: به هر حال...</P> <P>- شما چند سالتونه؟</P> <P>:چهل و هفت.</P> <P>- بهتون نمیاد...یعنی به شونه تون نمیاد.</P> <P>: خدای من!...چه فرقی می تونه بین شونه های یه آدم جوون با شونه های من باشه؟</P> <P>- بهتره بگین بین شونه های یه آدم مسن با شما!</P> <P>: ناامیدم کردین!</P> <P>- انگار زودتر از موعد خمیده شدین.</P> <P>: حس می کنم توی این پنج سال ـ یعنی درست از زمانی که همسرم منو ترک کرد ـ خیلی شکسته شدم.</P> <P>- چرا ترکتون کرد؟</P> <P>:یه خورده زود نیست برای اعتماد کردن و راحت حرف زدن؟...</P> <P>...</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>یک سال پس از بدرود "احمد آقالو". همو که دیالوگ های کلاسیک را ناب واگویه می کرد...</P> <P>"خانه هنرمندان"٬ "پنج عصر" سوم آذر...و اشک های "پیام دهکردی".</P> <P>پ.ن: ۱) توفیر میان ما صبورانِ ستایش کننده ی درد و این نسل غالب٬در کنسرت "احسان خواجه امیری" هویدا بود!</P> <P>۲)"جویس" خوانی٬فراغ می خواهد...فراغ.</P> <P>۳) "نوای اسرار آمیز". اریک امانوئل اشمیت/شهلا حائری/نشر قطره</P> <P>۴)...و "وودی آلن" پیر نمی شود.</P> <P>۵)برف.</P> <P>۶) "صداها" را دوست داشتم...دغدغه های "عقیقی" همیشه برایم حس خوبی ایجاد می کند. او ـ که خوشبختانه یک فیلمنامه نویس حرفه ای نیست ـ اینجا هم بیشتر از شهرمان و ضدعاشقانه ها و دردها می گوید. (و چون دل ها را خوب می نگارد٬فصل آن مادر و دختر به هیچ وجه خوب درنیامده است.)</P> <P> </P> Sun, 22 Nov 2009 20:34:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=629 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-629.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-628.aspx مهلک است. <P></P> <P>پیر ام می کند٬این سعی٬برای تبرئه ی یکی بی گناه٬مانده میان دوگذرِ پرشیب. نتیجه٬همان غلت و واغلت های دم سپیده.</P> <P>هی!</P> <P>تو٬نه به دل ـ دل هم آیین مایی٬نه چهره ات را فریادها سروده ایم. پس این چیست که انتهای همه کوتاه ـ کلام های پرعبور٬می خلد؟ چیست که تشنه ام می دارد و هنگامه ی همان اندک تماشا٬پریشانی٬ جای خود به ندامت می دهد؟</P> <P>فریب است انگار٬همه.</P> <P>که بیامیزد و بی نشان کند این روزها و شبان و آخر٬همین سکوت.</P> <P>همین تقلا...</P> <P>ای ناخوانده سطورِ هلاک!</P> <P>یادبادِ حوالیِ سراغ٬نوبت توست این بار. </P> <P>هرچند اهل بازخوانیِ پی و پیمان(کدام پیمان؟) نه ای...</P> <P> </P> <P>به که بی سلام٬بروی!</P> <P>به که درخود بمانم و بی پاسخ٬مرور کنم آنچه آشفت ام٬بی "نگار"ی از شیفته گی!</P> <P> </P> <P> </P> <P>رخ دهد اگر واپسین "نرد"٬نخستین گناه٬فرجام است و توشه ام.</P> <P>گربه ی ایرانی من!</P> <P>پ.ن: ۱)نیکو جانِ خردمند!</P> <P>۲)خندید و گفت:«من عاشق شده م.» و فاصله ـ فاصله٬شور بود که می آمد...بی حرفی از انتها.</P> <P>۳)در ماندن٬حرف و بهار و بهانه ای نیست. </P> <P>۴) من</P> <P>از دست تو</P> <P>در عالم</P> <P>نهم روی...(سعدی)</P> <P>۵) دردهای من و مهمان</P> <P>به هم شباهت نداشت</P> <P>وگرنه </P> <P>بیش تر </P> <P>نزد من می ماند. (احمدرضا احمدی)</P> <P>۶)تو بی وفا</P> <P>چه باز فراموش پیشه ای</P> <P>بیچاره آن اسیر </P> <P>که امیدوارِ توست(وحشی بافقی)</P> <P>۷)با صدهزار مردم</P> <P>تنهایی</P> <P>بی صدهزار مردم</P> <P>تنهایی (رودکی)</P> <P>۸)یک کوزه شراب</P> <P>تا به هم نوش کنیم</P> <P>زان پیش </P> <P>که کوزه ها کنند</P> <P>از گلِ ما (خیام)</P> <P>۹) از آن</P> <P>آلوده دامانیم </P> <P>در عشق</P> <P>که خون دل</P> <P>به دامان است</P> <P>ما را...</P> <P>گریبان تو تا از دست دادیم</P> <P>اجل</P> <P>دست و گریبان است </P> <P>ما را (فروغی بسطامی)</P> <P>۱۰)وان که را</P> <P>دیده</P> <P>در دهانِ تو رفت</P> <P>هرگز اش گوش نشنود پندی</P> <P>خاصه ما را</P> <P>که در ازل بوده ست</P> <P>با تو...</P> <P>با تو</P> <P>آمیزشی و پیوندی(سعدی)</P> <P>۱۱) زنهار نمی خواهم</P> <P>کز کشتن ام آن ام ده</P> <P>تا سیرترَت بینم</P> <P>یک لحظه</P> <P>                                یک لحظه</P> <P>مدارایی...</P> <P>من</P> <P>دست نخواهم برد</P> <P>الا</P> <P>                            الا</P> <P>به سر زلفت...(سعدی)</P> Tue, 17 Nov 2009 01:38:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=628 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-628.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-627.aspx تا ماه شب افروزم پشت این پرده ها نهان است <P></P> <P>بارانِ دیده ام همدم شبم یارِ آنچنان است</P> <P>جان می لرزد که ای وای اگر دلم دیگر برنگردد</P> <P>ماهم به زیر خاک و دلم درین ظلمت زمانه ست...</P> <P>ای باران! ای باران! از غصه ام آگاه ای</P> <P>بزن ام به خاکش ز اشکم نپرسد چرا تنهایی</P> <P>بگو به خاکم نشین ای ماهی</P> <P>می باری بر مزارش خوش به حالت که باران ای...</P> <P>از قطره ات چون شکفد به خاکش سبزه همی</P> <P>بوی ما هم کشانَد به خاکش        ابر باران(*)</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>(*): "افشین یداللهی". با صدای سحرانگیز "علیرضا قربانی"</P> <P>پ.ن:</P> <P>۱)این روزهای پرملال...دور از ـ حتا ـ دریا.</P> <P>۲) «...کس و دردِ کس٬خبردار نیه٬ئازیزم»</P> <P>۳) تق تق...</P> <P>- کیه؟</P> <P>:من ام...آ ن ف ل و آ ن ز ا.</P> <P>۴)آخر: اجابتِ بغض خزان زده ی ما...وارش و طهران و...</P> <P>۵)عمری ست تا دلت ز اسیران زلف ماست/غافل ز حفظِ جانب یارانِ خود مشو</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۶)فروزنده: هی گفتی می گیرمت. می گیرمت... ای تف به این لغت می گیرمت. کی رو می گیری؟ چی رو می گیری؟ من اگه بخوام شوهر کنم، من می گیرمت.(حکم ـ مسعود کیمیایی)</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۷)من هم٬گم شده ام...انگار.</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۸)چقدر موهای لختش را دوست داشتم وقتی از پله ها ـ دوان ـ پایین می آمد تا جایزه ی تقدیر از "همسران" را دریافت کند! روانش سبز٬"مسعود رسام"!</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۹) - زخم٬کاری یه.</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>:اما من می خوام زنده بمونم!</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>- باید آروم باشی!</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>:...</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>- چی آرومت می کنه؟</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>:...</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>- پرسیدم چی الان آرومت می کنه؟</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>:...صدای "بلانت"</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>- کی؟</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۰) خواستم نزدیک شود...نجوا کردم اش:«با تو می گویم...از بزدلی...»</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۱)«من/عاشق چشمت شدم...»</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۲) یارب</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>به که شاید گفت</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>این نکته</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>که در عالم</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>رخساره به کس</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>ننمود</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>آن شاهد هرجایی (حافظ)</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۳)باشد که به هم پیوندد همه چیز</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>باشد که نمانم من</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>که نماند ما...</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>ای دور از دست! برِ تنهایی٬خسته ست. (سهراب)</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۴)اینک٬"نیما"ی سریال "شهریار"...(بغضم می ترکد اما.)</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۵) ندای عشق تو</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>دوش ام</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>در اندرون دادند...(حافظ)</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۶) ای حضرت! قونیه٬بهانه است. بهانه ی آرام و تب...به بهار. به نوا:</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>«سخن رنج مگو...»</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۷) گر آن عیار شهرآشوب</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>روزی حال مرا پرسد</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>بگو خوابش نمی گیرد</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>به شب</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>از دست عیاران(سعدی)</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>۱۸)زنهار</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>نمی خواهم</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>کز کشتنم آن ام ده</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>تا سیرتر ات بینم</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>یک لحظه مدارایی...</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>من </P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>دست نخواهم برد</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>الا</P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 127%" align=justify>به سر زلفت...(سعدی)</P> Wed, 21 Oct 2009 19:33:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=627 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-627.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-626.aspx بیا برویم گربه جان! <P></P> <P>تو ـ لااقل ـ به تنهایی ات٬صمیمی و مهربان می نمایی. سراغی نمی گیری. اما ـ چه زود ـ دریافتی آنچه بر ما می رود!</P> <P>بیا برویم و هیچکس را به خاطر نیاوریم! برویم و جای ـ جایِ عطش و بی کسی را ریشخند کنیم! </P> <P>این همه٬بی حسرت٬پی خویش. شاید دیرگاهان٬رسیدند برِ آنها که می سرودند از پرستش و دیدار... رسیدند و دانستند که نیستیم. و نیستِ ما٬به ثانیه ای ذهنشان را عبور می کند. </P> <P>بیا برویم!...همین حوالی٬سالهای پرشبیه به غربت را٬خاکستر و بی نشان خواهیم کرد. من٬میان نگاه متعجب و دوست داشتنی تو٬می خندم. می خندم و فراموشی می کنی آنگاه که به خواب ام و نزدیکان به مویه٬می باید به قهقهه ات باز ام خوانی.</P> <P>*</P> <P>های! گربه ی ایرانی من! </P> <P>باری این بار٬همه٬به هیچ!</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>پ.ن:</P> <P>۱) سرزمین و تو:عشق تو و من.</P> <P>۲)پاریس...میانه های راه.</P> <P>۳) «از دشمنان برند شکایت به دوستان      چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟»</P> <P>۴) "شهریار"٬به روایت "کمال تبریزی"...(توت ـ منی!)</P> <P>۵) اینهمه تمجید از آلبوم "آخ"! بیراه می روید.</P> <P>۶) «خامش منشین! خدا را</P> <P>پیش از آنکه در اشک غرقه شوم</P> <P>از عشق</P> <P>چیزی بگوی!»</P> Sun, 18 Oct 2009 20:37:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=626 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-626.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-625.aspx فردا روز بزرگی ست. یک آزمون بزرگ٬انگار...باید زود بخوابیم! <P></P> <P>بر بام یک منزل٬رخت های خواب پهن اند. من٬"الی"٬"نوری" و دو دختر دیگر که نمی شناسم شان. (چرا یاد "گاوخونی" می افتم؟) </P> <P>"نوری" زود می خوابد.</P> <P> مادر "الی"٬با آن موهای بلند شبیه به موهای مادرم٬سرمی زند یکبار. </P> <P>فردا روز بزرگی ست انگار.</P> <P>"الی"٬هی می رود و می آید. آن دو دیگری٬می خندند...می خندند...</P> <P> </P> <P>کات!</P> <P>پ.ن:۱) هی خاطره!...خاطره. خاطره...</P> <P>۲)تنهایی اش که سرآمد٬آغازِ پایانِ نجواهای شبانه است.</P> <P>۳)می شنوی ام؟...</P> <P>۴) «حریفا! رو چراغ باده را بفروز!...شب با روز یک سان است.»</P> <P>۵) «...لب بر لبم بنه٬که نواهاست در دلم»(سایه)</P> <P>۶) اینهمه "متکلم وحده"...این همه ناشنوا...</P> <P>۷) حافظه ای دارد این "گربه ی ایرانی من":«میام بالای سرت.میگم:«خره! پاشو» وسط اونهمه گریه٬ غش غش می خندم.»</P> <P>۸) "مرا پرسی که چون ای٬بین که چون ام    خراب ام  بی "خود"ام  مست جنون ام"</P> <P>۹) «این عکسو من گرفتم. خوب یادمه!...سال چهل و پنج...همون شبی که فرداش "فروغ" مرد...نه؟»</P> <P>۱۰) آیین ما٬صبر و امید باد ای کاش!(چهارصدوپنجاه و دو)</P> <P>۱۱) "تا دم از شام سر زلف سیاهت نزنم    با صبا گفت و شنودم سحری نیست که نیست</P> <P>      از وجودم قدَری نام و نشان هست که هست   ورنه از ضعف در آنجا اثری نیست که نیست</P> <P>     آب چشمم که بَرو منت خاک در توست    زیر صد منت او خاک دری نیست که نیست</P> <P>      از حیای لب شیرین تو ای چشمه ی نوش</P> <P>      غرق آب و عرق اکنون </P> <P>      شِکری نیست که نیست..."(حافظ)</P> <P>۱۲)بی خوابی...ای وای!</P> <P>۱۳)در مستند "جمشید مشایخی"(امیرمهرتاش مهدوی)٬برای ثانیه ای٬او و "خسرو" را در یک قاب می بینیم...خسرو.</P> <P>۱۴و۱۵) ثبت است بر جریده ی ما٬عهد تو...</P> <P>۱۶) «هممه ش دلم میگیره...»</P> <P>۱۷)دختر سرخپوش٬ندید ام...بس که میهمانی های تاریک می گیرند این روزها!</P> <P>۱۸)عاشق بوی این قهوه ی آلمانی ام! می پیچد و باواریا می خورم و فیلم می بینم. می پیچد و ترسم می ریزد </P> <P>۱۹)زمان و زمانه٬پی قضاوت ما و تو و ماه های تنهایی٬نخواهند رفت. غزل ها٬خواهند خفت و هیچ خدایی از دوزخ مان نخواهد سرود...</P> <P>۲۰)چون برامد ماه روی از مطلع پیراهنش             چشم بد را گفتم الحمدی بدم پیرامنش</P> <P>تا چه خواهد کرد با من دور گیتی زین دوکار            دست او در گردنم یا خون من در گردنش</P> <P>لایق سعدی نبود این خرقه تقوا و زهد                    ساقیا جامی بده وین جامه ازسر برکنش</P> Mon, 05 Oct 2009 14:37:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=625 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-625.aspx http://tasteofdeath.blogfa.com/post-624.aspx میم! <P></P> <P>برِ گلایه های من٬همه آن بی عطشانِ دیروز سرخ و امروز سپید٬غزل می چینند. عشق می تنند...من از تیره گی٬پناه به خود می برم. که جای جایِ ماندن و هجرت٬فریبی ست عظیم.</P> <P>میم!(آه که هیچ نامی را چنین ـ به عصمت ـ صدا نکرده ام!)</P> <P>هی آشتیِ من و همراهی!</P> <P>موج روشنی و کام بخشی٬ازچه سوی ما نمی کند؟ تا که بر همین صفحه٬همین سپیدِ دم مرگ٬ ننویسیم یکبار٬از غم و فریادِ آدمی...که هرچه رفت٬زاده ی نوع من و ما بود.</P> <P>میم!</P> <P>می خواهم بخوابم. نیمه ی شوق و آرزو٬به انتظار است انگار.</P> <P>بیداری٬آنِ تحفه های خالق!</P> <P> </P> <P>کات!</P> Mon, 05 Oct 2009 00:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=tasteofdeath&postid=624 tasteofdeath http://tasteofdeath.blogfa.com/post-624.aspx